Ο τίτλος της καλής και εμπορικά επιτυχημένης τότε, το 2003, ταινίας της Σοφίας Κόπολα «Χαμένοι στη μετάφραση» μού είχε καρφωθεί στο νου, όπως ταξιδεύαμε με τον Πολυνίκη προς την Πάτρα, για να συναντήσουμε τους ανθρώπους της Indifex, μιας νεόκοπης ελληνικής εταιρίας λογισμικού που κατάφερε να ακουστεί το όνομά της και να συζητηθούν τα έργα της αρχικά στο εξωτερικό και, όψιμα, στη χώρα μας.

Μόνο που χρειαζόταν μια αλλαγή: στην Indifex όχι μόνο «Χαμένοι στη μετάφραση» δεν ήταν, αλλά αντίθετα... κερδισμένοι και μάλιστα πολύ!

Γιατί, αυτή η ομάδα των νέων παιδιών (που πλησιάζουν τα τριάντα πια, αλλά συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τη ζωή και κυρίως τη δουλειά τους με παιδικό κέφι και αστείρευτη όρεξη), έχει - όπως και να το κάνουμε - άστρο!

Είναι ηλίου φαινότερο, έτσι και τους παρακολουθήσεις - όπως κάναμε εμείς για αρκετές ώρες - όταν δουλεύουν ή όταν συζητάνε τα θέματα που τους απασχολούν, ότι «τη βρίσκουν» μ' αυτό που κάνουν: το πνεύμα τους είναι πάντα ανήσυχο, αγαπούν το ψάξιμο για το καινούριο, το διαφορετικό, επιμένουν και (καταπώς λέει η γνωστή ρήση) αν όχι πάντα, τουλάχιστον συχνά, νικούν.

Όταν τους ρώτησα για την καθημερινότητά τους, την καθημερινότητα ενός Έλληνα geek (ο αρχηγός της ομάδας, ο Δημήτρης Γλέζος, αποδέχεται σχεδόν με καμάρι αυτόν τον αμερικανικής προέλευσης χαρακτηρισμό, που σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση «τρελλαμένος με την τεχνολογία»), μου απάντησαν ομόφωνα πως δεν μπορούν να την προσδιορίσουν, ούτε να την περιγράψουν με λόγια, γιατί κάθε μέρα είναι διαφορετική, επομένως ενδιαφέρουσα και προκλητική...

Ίσως γι' αυτό τα κατάφεραν μέσα σε χρόνο-ρεκόρ (ούτε δυο χρόνια ζωής δεν έχουν κλείσει καλά-καλά ως εταιρία) όχι μόνο να αξιοποιήσουν στο έπακρο την έξυπνη ιδέα δημιουργίας μιας διαδικτυακής πλατφόρμας, της Transifex, πάνω στην οποία μπορούν να συν-εργάζονται εθελοντές μεταφραστές απανταχού της Γης, δίνοντας λύση στο μεγάλο πρόβλημα της προσαρμογής κειμένων ή εγχειριδίων σε κάθε γλώσσα και μάλιστα δωρεάν, αλλά ταυτόχρονα να κάνουν καθημερινή πράξη τη φιλοσοφία τους, γύρω από το ανοικτό και ελεύθερο λογισμικό, πάνω στο οποίο δουλεύουν και δεν χάνουν ευκαιρία να το υπερασπιστούν.

Στους πελάτες τους, που πολύ γρήγορα αναγνώρισαν τη σημασία της πρότασής τους και ζήτησαν οι ίδιοι να συνεργαστούν μαζί τους, περιλαμβάνονται μερικά πολύ γνωστά ονόματα του χώρου της διεθνούς βιομηχανίας (όπως η Nokia και η Intel), κι αυτή η εξέλιξη ανοίγει, όπως είναι ευνόητο, λαμπρές προοπτικές για «τα παιδιά από την Πάτρα»...     

Ποιός είναι αυτός ο Γλέζος;

Όσοι λίγοι ήξεραν τη δουλειά τους, λοιπόν, δεν ξαφνιάστηκαν όταν ο πρωθυπουργός έκανε τον Σεπτέμβριο ονομαστική αναφορά στο Δημήτρη Γλέζο και τις επιτυχίες της Indifex, χαρακτηρίζοντάς τους παράδειγμα προς μίμηση κατά την ομιλία του στα εγκαίνια της φετινής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Πολλοί άλλοι, όμως (του ιδίου περιλαμβανομένου, που «δεν περίμενε τέτοια τιμή», όπως μας ομολόγησε) ξαφνιάστηκαν! Ρώτησαν γι' αυτούς, έμαθαν κι αμέσως τους πολιόρκησαν για συνεντεύξεις και σχόλια.

Μέσα σε λίγες μέρες, δέχθηκαν μια «γερή δόση» δημοσιότητας, που μπορεί να τους κούρασε, αλλά παράλληλα τους έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουν για τη δουλειά τους, να γίνουν γνωστοί στην ίδια τους τη χώρα, να συναντήσουν ανθρώπους, να εκφράσουν τις απόψεις τους σε φόρα και συνέδρια, με την Indifex να παρουσιάζεται ως υπόδειγμα επιτυχημένης και εξωστρεφούς start-up έτσι κι αλλιώς, δεν έχουμε τόσες πολλές να επιδείξουμε, τόσο στο χώρο του λογισμικού, όσο και γενικότερα.

Ο Δημήτρης Γλέζος πιστεύει ακράδαντα (και η προσωπική του «πολιτεία» μάλλον δικαιολογεί αυτή την πίστη) πως η Ελλάδα έχει όλα τα φόντα να καινοτομήσει στο χώρο του λογισμικού, καθώς «υπάρχει η μαγιά, υπάρχουν οι άνθρωποι να το κάνουν». Όμως, χρειάζεται αγώνας πολύς, όπως τονίζει σε κάθε ευκαιρία...

Γιατί, εκτός από τα «χαρτιά» και τις ιδέες που δεν λείπουν από τους νέους μας, χρειάζεται επίσης τόλμη εκ μέρους τους στην υποστήριξη των ιδεών τους και υποστήριξη από την κοινωνία, χρειάζονται προγράμματα που θα ανατρέψουν τα συντηρητικά δεδομένα και θα στηρίξουν τους νέους επιχειρηματίες, αλλά και πολιτική βούληση για να αρθούν τα (γνωστά και μη εξαιρεταία γραφειοκρατικά, φορολογικά, θεσμικά...) εμπόδια στην επιχειρηματικότητα. 

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους

Ο ίδιος θα πρότρυνε κάθε άτομο, κάθε νέο που έχει μια ιδέα, να τη συζητήσει, να βγει στο πανεπιστήμιό του και να μιλήσει γι' αυτήν, να κάνει επαφές με ανθρώπους που ξέρουν την αγορά, ώστε να δει αν αυτό το οποίο έχει στο μυαλό του μπορεί να μετατραπεί  σε προϊόν ή υπηρεσία που «θα φέρει λεφτά».

Αυτή η αντίδραση πιστεύει ότι πρέπει να καλλιεργηθεί ανάμεσα στους νέους, μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα ερευνητικά εργαστήρια. Έχοντας επισκεφτεί πρόσφατα το Silicon Valley - παγκόσμια αναγνωρισμένο πυρήνα τεχνολογικής καινοτομίας εκ μέρους επιχειρήσεων Πληροφορικής και όχι μόνο - θεωρεί ότι πρέπει να πάρουμε από εκεί παραδείγματα, ως προς τον τρόπο που λειτουργούν τα πανεπιστήμιά τους, ως προς την επαφή που έχουν οι καθηγητές με την αγορά και τους επενδυτές, για να κάνουμε την Αθήνα ή και την Πάτρα (δεν θα μπορούσε να μην παινέψει το «σπίτι» της Indifex, όπου σπούδασε κι αυτός, άλλωστε) πυρήνα καινοτομίας και νέας επιχειρηματικότητας.

Σοβαρεύουν τα πράγματα...

Την ημέρα που έγινε το γύρισμα, στα γραφεία τους, όλη τη δυναμικότητα της ομάδας μονοπωλούσε η προετοιμασία της νέας έκδοσης της Transifex, της version 1.0, ένδειξη που στον κόσμο του Ελεύθερου Λογισμικού σημαίνει πολλά, όπως μου είπαν, καθώς πρόκειται για την «πρώτη, μεγάλη σταθερή έκδοση» του προϊόντος.

Έχουν ήδη καταναλώσει άπειρες ώρες προσπάθειας, προκειμένου αυτό να γίνει περισσότερο συμβατό με τις μελλοντικές απαιτήσεις των πελατών τους, ενώ - για πρώτη φορά - ξανοίγονται και σε άλλους χώρους, εκτός από εκείνον του λογισμικού και των αναγκών (πχ. εγχειρίδια χρήσης και άλλα φυλλάδια) των εταιριών υψηλής τεχνολογίας.

Είναι πλέον πολύ κοντά στον στόχο να μεταφράζεται με το εργαλείο τους οποιοδήποτε περιεχόμενο, όπως βιβλία, blogs, ιστοσελίδες κι ό,τι άλλο ήθελεν προκύψει, ενώ είναι ανοικτοί σε συζητήσεις για έναν πρώτο επενδυτικό κύκλο, ο οποίος θα τους βοηθήσει, με την ανάλογη οικονομική ενίσχυση, να αυξήσουν το πελατολόγιό τους και να μπουν ακόμα βαθύτερα στην παγκόσμια αγορά.

Συμβιβασμοί και ανάγκες

Μια start-up, μια νεόκοπη εταιρία που αξιοποιεί τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να υπηρετήσει (αρχικά, τουλάχιστον) τις ανάγκες των ίδιων των εταιριών του κλάδου και, μοιραία, ακολουθεί ταχύτατους ρυθμούς ανάπτυξης, απαραίτητους για να διευρύνει τους ορίζοντές της, πόσο μπορεί να συμβιβαστεί μ' όλες τις γνωστές παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας, ρωτάω το Δημήτρη Γλέζο με πραγματική απορία.

Άλλες φορές μπορούμε, άλλες όχι... κάποιες φορές συμβιβαζόμαστε με τα εμπόδια και τους περιορισμούς, μου απαντάει με χαμόγελο, αν και τις περισσότερες φορές προσπαθούμε να τα παρακάμπτουμε. Γι' αυτά τα προφανή, σε μια χώρα σαν την Αγγλία, τη Γαλλία ή την Αμερική δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όμως, από την άλλη, πιστεύουμε ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα...

Βλέπετε, για παράδειγμα, πως αντί να μετακινηθούμε στην Αθήνα, έχουμε μείνει στην Πάτρα. Η Πληροφορική για μια εταιρία σαν την Indifex, που απευθύνεται στην παγκόσμια αγορά, δεν βάζει περιορισμούς ως προς το πού είναι η έδρα της.

Μπορεί κάποιος να φτιάξει μια εταιρία οπουδήποτε, αρκεί να υπάρχει μια καλή ομάδα μηχανικών για να συνεργαστεί μαζί τους, να γίνουν η «ψυχή» της εταιρίας...

Αχ, Δημήτρη... Τέτοιες απόψεις είναι που εμψυχώνουν κι εμάς!